16 stycznia 1985 roku prezydent Francji, François Mitterrand, wystosował podczas telewizyjnego wywiadu prośbę do rządu Laurenta Fabiusa, by ten jak najszybciej zajął się projektem stworzenia nowych kanałów telewizyjnych.
20 maja 1985 roku na zlecenie francuskiego premiera, prawnik Jean-Denis Bredin, dostarcza rządowi raport, w którym opowiedział się za utworzeniem dwóch naziemnych prywatnych kanałów telewizyjnych finansowanych z reklam. Częstotliwości na nadawanie miałyby być przyznane przez państwo zgodnie z art. 79 ustawy z 29 lipca 1982 roku o komunikacji audiowizualnej.
31 lipca 1985 roku, Georges Fillioud, francuski Sekretarz Stanu ds. Technik Komunikacyjnych, przedstawił Radzie Ministrów komunikat w sprawie rozwoju audiowizualnego. Ogłosił projekt ustawy, zakładającej utworzenie do wiosny 1986 roku dwóch nowych prywatnych kanałów telewizyjnych, nadających drogą naziemną. Jedna stacja miałaby charakter ogólno tematyczny, a druga skierowana byłaby do młodzieży. Właścicielami nowych kanałów mogłyby zostać grupy prasowe, firmy produkcyjne i reklamodawcy. Pod pozorem otworzenia się na nowe stacje prywatne, wybór grup docelowych zdradzał polityczne motywy projektu rządowego.