Filmy miały telewizyjną premierę szybciej niż na kodowanym Canal+ (stacja miała prawo nadawać filmy minimum trzy lata po ich kinowej premierze).
Po wyborach parlamentarnych w marcu 1986 roku, prawica wróciła do władzy. Jacques Chirac został premierem Francji. Poprosił swojego ministra komunikacji, François Léotard o wdrożenie nowej polityki audiowizualnej: sprywatyzowaniu TF1 (pierwotnie zakładano drugi kanał publiczny Antenne 2 oraz trzeci kanał publiczny FR3) i unieważnienie koncesji dla dwóch stacji prywatnych: La Cinq i TV6.
W lutym 1987 roku rząd przyjął ustawę o likwidacji dotychczasowych kanałów komercyjnych, jednocześnie otworzył możliwość składania wniosków na nowe koncesje. Do czasu wyłonienia zwycięskich kandydatur, La Cinq i TV6 dostają polecenie od rządu o kontynuowaniu emisji programów.
Druga generacja La Cinq (Robert Hersant) Pierwszym kandydatem, który zgłosił się do uzyskania koncesji na nadawanie piątego kanału była grupa Socpresse Roberta Hersanta, właściciela m.in. Le Figaro i France-Soir. Hersant wraz z byłymi właścicielami telewizji La Cinq, Silvio Berlusconim i Jerome Seydoux, stworzył firmę La Cinq. Projekt Hersanta zakładał uruchomienie pluralistycznej stacji, w której będzie dużo miejsca na serwisy informacyjne.