15 sierpnia 1929 został promowany na podporucznika lotnictwa z przydziałem do 6 pułku lotniczego. W jednostce tej pełnił funkcję młodszego oficera i oficera taktycznego eskadry liniowej, awansując 1 stycznia 1932 na porucznika lotnictwa, później dowodził plutonem towarzyszącym. W październiku 1936 został przeniesiony do Centrum Wyszkolenia Lotnictwa nr 1 w Dęblinie w charakterze wykładowcy. Na stopień kapitana został mianowany ze starszeństwem z 19 marca 1937 i 32. lokatą w korpusie oficerów lotnictwa, grupa liniowa. W 1938 został pełniącym obowiązki kierownika wyszkolenia Szkoły Podchorążych Lotnictwa (Grupa Liniowa) w Dęblinie.
Po wybuchu II wojny światowej we wrześniu 1939 pozostawał na dotychczasowym stanowisku. 4 września 1939 sformował z personelu i sprzętu Centrum pluton lotniczy dla Warszawskiej Brygady Pancerno-Motorowej i objął jego dowództwo. 18 września 1939 na samolocie RWD-8 przeleciał na Węgry, skąd już 26 września wyruszył do Francji. Po przybyciu otrzymał przydział do Stałej Bazy Lotniczej w Le Bourget, a potem do Stałej Bazy Lotniczej w Lyonie i tam pozostał do końca kampanii francuskiej 1940.