W tym samym roku podjął pracę w Fabryce Maszyn Górniczych i Wiertniczych w Gliniku koło Gorlic. Po kilkuletniej przerwie związanej z zawieruchą wojenną rozpoczął naukę w miejscowym Technikum Mechanicznym. Następnie w 1966 ukończył studia inżynierskie na Politechnice Krakowskiej na kierunku o nazwie: technologia budowy maszyn, a w 1970 studia podyplomowe na Wydziale Wiertniczo-Naftowym Akademii Górniczo-Hutniczej w Krakowie. Pracując w Fabryce Maszyn Górniczych i Wiertniczych w Gliniku przeszedł przez różne szczeble kariery zawodowej. Swoją pracę rozpoczynał od wykonywania obowiązków tokarza, a następnie frezera i konstruktora. Po ukończeniu studiów inżynierskich piastował stanowisko kierownika Wydziału Remontu Maszyn i Urządzeń, na którym pracowało ponad 300 osób stale zatrudnionych. Jest autorem ponad 100 projektów racjonalizatorskich wdrożonych do produkcji w tym zakładzie maszyn. Po 36 latach pracy zawodowej w 1981 roku przeszedł na emeryturę, nadal aktywnie angażując się w działalność w strukturach stowarzyszeniowych SIMP-u i Naczelnej Organizacji Technicznej na szczeblu regionalnym i w Krakowie. W 1984 otrzymał tytuł Rzeczoznawcy Zespołu SIMP z wpisem na krajową listę rzeczoznawców.