Jeszcze przed podziałem, w 1860, szkołę ewangelicko-katolicką przeniesiono na ulicę Główną 44 do budynku Traugotta Keilicha. Rok później w budynku była już tylko szkoła ewangelicka.
W latach 70. kolejny właściciel – Ludwik Keller rozbudował budynek o północną oficynę oraz dodatkowy segment od frontu. W 1889 roku dobudowano od strony południowej trzyosiową przybudówkę w formie ryzalitu.
W 1910 miało tutaj swoją siedzibę Łódzkie Męskie Towarzystwo Śpiewacze, które stanowiło ważne miejsce życia towarzyskiego i kulturalnego łódzkich Niemców. Na potrzeby towarzystwa na posesji wybudowano salę koncertową. Po II wojnie światowej w budynku działał Teatr Muzyczny Lutnia, następnie kino, a w latach 90. przez niedługi czas Filharmonia Łódzka. Mieściły się tutaj również bar ''Pod Lutnią'', zegarmistrz, salon fryzjerski, a także pracownia witraży.
Kamienica przez wiele lat niszczała. W 2007 wybuchł w niej pożar, który strawił dach oraz konstrukcję. Mieszkańcy części frontowej musieli się wówczas wyprowadzić. Dach naprawiono, a okna zabito deskami. 18 października 2012 budynek wpisano do rejestru zabytków. W 2013 rozpoczęto kompleksowy remont kamienicy w ramach projektu Mia100 kamienic.