Odnóża kroczne są żółtawe do brązowawych, ciemniejsze w częściach odsiebnych.
Nogogłaszczki samca mają krótką i haczykowatą apofizę retrolateralną, dużą apofizę medialną z długim i nieco zakrzywionym haczykiem, a apofizę tegularną zajmującą większą część przedniej połowy bulbusa i w części odsiebnej rozwidloną na dwie gałęzie, z których zewnętrzna jest niezakrzywiona. Embolus jest szeroki, u nasady zaopatrzony w kil. Konduktor jest błoniasty. Mata z gęsto rozmieszczonych, grubych włosków zdobi cymbium. Dłuższa niż szeroka płytka płciowa samicy ma mniej lub bardziej równolegle biegnące listewki kutykularne w tylnej części, otwory kopulacyjne położone bocznie oraz krawędź środkową bardzo wyraźną ponad przewodami kopulacyjnymi. Przewody kopulacyjne zakręcają pod kątem prostym. Kształt zbiorników nasiennych jest spiralnie skręcony.
Biologia i ekologia thumb|Kokon samicy przed zamaskowaniem Gatunek stosunkowo liczny, ale trudny do odnalezienia. Zasiedla mchy i ściółkę lasów liściastych i iglastych, bagna, wrzosowiska i suche łąki. Osobniki dorosłe aktywne są przez cały rok, zimą należąc do fauny naśnieżnej. Polują nocą. Za dnia kryją się np. pod kawałkami kory i kamieniami.