Jego linia rozwojowa oraz dwie linie głuptaków maskowych (podgatunek nominatywny oraz S. d. personata) rozdzieliły się stosunkowo niedawno, bo około 400–500 tys. lat temu.

Morfologia mały|lewo|Sula granti na wyspie Española (Galapagos) Długość skrzydła: 410–467 mm u samców (n=20), 438–483 mm u samic (n=16); długość ogona: 165–185 mm u samców (n=20), 160–194 mm u samic (n=16); długość dzioba: 96,3–107,2 mm u samców (n=19), 100–113,2 mm u samic (n=16); długość skoku 50–60,4 mm u samców (n=20), 52,3–63 mm u samic (n=16).

Dymorfizm płciowy jest wyraźnie zaznaczony w porównaniu do innych głuptaków Sula – samice są większe od samców. Ponadto samce mają stopy fioletowe z oliwkowobrązowym nalotem, zaś u samic ich barwa jest bardziej fioletowa. Dziób głuptaków galapagoskich ma barwę pomarańczową, zaś jego nasadę otacza czarna maska. Większość upierzenia biała. Wyróżniają się ciemne lotki I i II rzędu, sterówki (jednak dwie środkowe nierzadko są białe) i plamy na grzbiecie. Tęczówka pomarańczowa. Młode osobniki zyskują szatę dorosłą w wieku 2 lub 3 lat.