Mnisi opuszczają klasztor jedynie w ostateczności, nie chcą, aby świat zewnętrzny burzył ich wewnętrzny pokój. Klasztor kartuzów zwykle położony jest na uboczu, otoczony murem nazywany jest kartuzją, mnisi żyją samotnie w oddzielnych eremach z ogrodem. Eremy, odmiennie niż eremy kamedulskie, połączone są ze sobą krużgankami tworząc jedną klasztorną całość. Życie wspólnotowe oparte jest na wspólnych modlitwach w kościele oraz świątecznych rekreacjach, na których zbiera się cała wspólnota. Raz w tygodniu mnisi udają się razem na spacer. Najbardziej czczonymi świętymi zakonu są św. Brunon, św. Hugo, św. Antelm, św. Stefan. Maksymą kartuzów jest zdanie Stat crux dum volvitur orbis! (Krzyż stoi, podczas gdy świat się obraca).
Plan dnia: 23:40 pobudka 00:00: godzina czytań i Jutrznia z małego officium w celi 00:30: godzina czytań i Jutrznia w kościele 3:30: sen 6:50: pobudka 7:00: pryma poprzedzona prymą z małego officium 7:30: Anioł Pański, modlitwa 8:00: tercja poprzedzona tercją z małego officium 8:15: msza konwentualna, dziękczynienie, czytania duchowe, modlitwa 10:30: prace ręczne lub studiowanie pism 11:15: seksta poprzedzona sekstą z małego officium, pierwszy posiłek, lekka praca lub rekreacja 13:15: Anioł Pański, nona poprzedzona noną z małego officium 13:30: prace ręczne lub studiowanie pism 15:30: nieszpory z