Zainteresował się jedna bliżej dziennikarstwem i tej dziedzinie poświęcił swoje życie zarówno zawodowe jak i prywatne. Był współpracownikiem redakcji „Kurjera Lwowskiego”, redagowanego przez Rewakowicza. We wrześniu 1888 przeniósł się do Krakowa, sprowadzony przez Tadeusza Romanowicza (także pracował w „Kurjerze Lwowskim”), 15 listopada 1888 zostając współpracownikiem „Nowej Reformy” (czasopisma o charakterze demokratycznym), zaś od 1889 do końca życia był redaktorem odpowiedzialnym tej gazety. Równocześnie od 1889 był sekretarzem redakcji, a od 1894 był także redaktorem naczelnym. Wydawał także „Wiadomości Krakowskie”„Wiadomości Krakowskie” 1922.. Był dziennikarzem i publicystą. Posługiwał się pseudonimami „Mydlarz” oraz „Pesymista”

Pełnił funkcję wiceprezesa Towarzystwa Dziennikarzy i Literatów we Lwowie. W 1907 został wybrany prezesem oddziału Towarzystwa Dziennikarzy Polskich w Krakowie. Należał do Syndykatu Dziennikarzy Krakowskich, w 1927 jako historycznie pierwszy otrzymał tytuł członka honorowego tego stowarzyszenia. Od 1905 sprawował mandat radnego rady miejskiej w Krakowie (wybrany z Koła Inteligencji) i w tym charakterze w listopadzie 1907 został wybrany delegatem do Galicyjskiej Rady Szkolnej Krajowej we Lwowie.