Główna działalność polityczna Jefa Ulburghsa przypadała na lata 80. i 90. XX wieku. Od 1982 był radnym gminy Genk. W 1984 roku z ramienia Partii Socjalistycznej uzyskał mandat posła do Parlamentu Europejskiego i sprawował go do 1989. W 1991 dołączył do partii „Agalev” (flamandzkiej partii politycznej, która w 2003 zmieniła nazwę na Groen) i wybrany został na senatora. W 1994 roku zrezygnował z tego stanowiska i ponownie został wybrany do Rady Miasta Genk, w której zasiadał do końca 1995. W tym samym roku zakończył swoją działalność polityczną.
W 2005 opublikował pracę doktorską na Katolickim Uniwersytecie w Louvain-la-Neuve na temat subsydiarności.
Ulubionymi tematami Jefa Ulburghsa były obrona mniejszości, imigrantów i górników. Angażował się w wiele działań w Salwadorze i Nikaragui, podczas wojen domowych w Ameryce Środkowej, w Palestynie, na Bliskim Wschodzie, jak również w Afryce Południowej.
Zmarł w wieku 88 lat po krótkiej chorobie.
Funkcje pełnione w Parlamencie Europejskim Zasiadając w Parlamencie Europejskim Jef Ulburghs był: