Organami Straży były pisma „Drużyna” i „Straż Narodowa”.
Jako swój cel Straż wysuwała „uświadomienie i zabezpieczenie państwa przed anarchią, szerzoną przez żywioły destrukcyjne”, „troska o całość i niepodległość Państwa Polskiego i utrwalanie jego mocarstwowego stanowiska", „utrwalenie w Państwie Polskim zasad państwowo-twórczych i praworządnych", „dążenie do utrzymania pośród członków łączności braterskiej w ofiarnej służbie dla Ojczyzny" prowadząc działalność charytatywną (m.in. biuro pośrednictwa pracy, kolonie letnie i kursy dla dzieci i młodzieży z ubogich rodzin, jadłodajnie dla najuboższych) obok bojówkarskiej (ochrona zebrań i lokali endecji, ataki na wiece i demonstracje przeciwnika). Po zamachu majowym nastąpiła militaryzacja stowarzyszenia – wprowadzono wojskowe nazewnictwo, hierarchiczną strukturę, dyscyplinę, umundurowanie, pogotowia bojowe. 21 V 1927 r. władze zdelegalizowały Straż Narodową.
Przypisy
Literatura Ewa Maj, Model endeckiej organizacji paramilitarnej na przykładzie Stowarzyszenia "Straż Narodowa", “Annales Universitatis Mariae Curie-Skłodowska”. Sectio K, Politologia. Vol. 9, s. 113-124; Jarosław Tomasiewicz, Paramilitarne struktury i działalność spiskowo-bojowa polskiej prawicy 1918–1933, “Bezpieczeństwo: Teoria i Praktyka“ 2016, nr 2, s. 47-66
Kategoria:Polskie organizacje paramilitarne Kategoria:Narodowa Demokracja Kategoria:Ruch narodowy w II Rzeczypospolitej