Ruch został zainicjowany przez Kim Ir Sena 15 listopada 1956 roku po wizycie w hucie Kangson, która została wówczas przemianowana na zespół hutniczy Ch’ŏllima. Po płomiennej przemowie wodza, który wezwał załogę huty do wyprodukowania dodatkowych 10 tys. ton stali, robotnicy zdecydowali o zintensyfikowaniu pracy w celu zwiększenia produkcji i w 1957 roku wytworzyli 120 tys. ton stali w hucie, której możliwości produkcyjne oceniane były na 60 tys. ton. Czyn ten miał zainspirować innych robotników do zwiększenia wysiłków – m.in. wybudowano wówczas 80 km torów kolejowych w 75 dni, produkcja maszyn przekroczyła planowe cele, itd.
Po potwierdzeniu przez Komitet Centralny Partii Pracy Korei, w 1957 roku stał się elementem planu pięcioletniego. W 1959 roku powstał Brygadowy Ruch Ch’ŏllima, który wprowadził rywalizację między brygadami fabrycznymi. Brygada z najlepszymi wynikami na poziomie krajowym otrzymywała transparent ozdobiony wizerunkiem konia Ch’ŏllimy w locie i innymi symbolami, a każdy jej członek flagę i notatnik z emblematem Ch’ŏllimy. W okresie prawie półtora roku powstało 8620 konkurujących ze sobą brygad z 178 tys. robotnikami. Pod koniec 1960 roku brygady pracowały w przemyśle ciężkim i lekkim, w transporcie i leśnictwie. W 1961 roku ruch objął również rolnictwo.