Koncepcję podobną do założeń tzw. żelaznego prawa oligarchii Michelsa wyraził Robert Dahl. Zgodził on się, że polityka państwa nie wynika z artykulacji woli większości, lecz nieustannego zaspokajania potrzeb stosunkowo niewielkich grup interesu. Dahl pisze, że rządy bogatej i wykształconej mniejszości są z pewnością stabilniejsze i bardziej odporne na ruchy oporu niż te stanowione przez słabiej wykształconą i uboższą większość. Podkreśla również, że apatia elektoratu jest nie tylko nieunikniona, ale wręcz pożądana, ponieważ przyczynia się do ugruntowania stabilności systemu. Stwierdza, że ustrój demokratyczny może być stabilny tylko wtedy, gdy znaczna część elektoratu jedynie go akceptuje.
Przypisy
Bibliografia
proceduralna