Radykalny Ruch Uzdrowienia lub Narodowo-Radykalny Ruch UzdrowieniaS. Rudnicki, Falanga, 2018, s. 665.S. Rudnicki, Obóz Narodowo-Radykalny. Geneza i działalność, 1985, s. 193. – polskie ugrupowanie o charakterze narodowo-socjalistycznym i faszystowskimJ. Tomasiewicz: W kierunku nacjokracji. Tendencje autorytarne, totalistyczne i profaszystowskie w polskiej myśli politycznej (1933–1939): narodowcy – narodowi radykałowie – narodowi socjaliści. Wydawnictwo Uniwersytetu Śląskiego, Katowice 2019, s. 341., utworzone przez Józefa Kowala-Lipińskiego 21 sierpnia 1933 w Goduli.
Historia W styczniu 1934 RRU podporządkował sobie Konfederację Samopomocy Robotniczej i Zawodowej, a w maju – Centralny Związek Zawodowy Polski, związany z Polską Partią Socjalistyczną dawna Frakcja Rewolucyjna. Partia głosiła hasła nacjonalistyczne, antysemickie, antykapitalistyczne, populistyczne i monarchistyczne. Józef Kowal-Lipiński niekiedy wprost odwoływał się do włoskiego faszyzmu i niemieckiego narodowego socjalizmu stwierdzając, że ich odpowiednikiem jest w Polsce „w znacznie udoskonalonej formie (…) nasz Radykalny Ruch Uzdrowienia”. Z dumą mówił o sobie, że był pierwszym, który „walczył o ruch faszystowski, czyli polski narodowy socjalizm”. Twierdził jednak, że idee RRU są odmienne, ponieważ dostosowane do „rasy słowiańskiej i polskiej duszy”.