W 1881 roku na Międzynarodowym Kongresie Elektryków w Paryżu nazwa farad została oficjalnie użyta dla jednostki pojemności elektrycznej.
Związek pomiędzy pojemnością elektryczną a energią elektryczną Dostarczając niewielki ładunek dq do już naelektryzowanego do napięcia V ciała (okładki kondensatora), jego energia wzrasta o:
Całkowita praca wykonana na elektryzowanie ciała o pojemności elektrycznej C, do napięcia V wyniesie:
gdzie: – ładunek już zgromadzony w kondensatorze, – ładunek, który zostanie zgromadzony na ciele (okładce kondensatora), – pojemność kondensatora.
W przypadku pola ładunku sferycznego, praca wyrażona jest wzorem:
Pojemność kondensatora mały|Rys1. Kondensator Układ dwóch przewodników, który może gromadzić ładunek elektryczny, przy przyłożonej różnicy potencjałów jest kondensatorem, a te przewodniki okładkami kondensatora. Gdy obie płytki o powierzchni A leżą w odległości d, to pojemność kondensatora płaskiego jest równe:
gdzie: – pojemność w faradach [F], – powierzchnia płyty w metrach kwadratowych [m²], – stała elektryczna (ε0 ≈ 8,854×10−12 F⋅m−1), – względna przenikalność elektryczna materiału pomiędzy okładkami ( dla powietrza), – odległość między płytami w metrach.