Zbigniew Badura (ur. 27 lipca 1920 w Libicy pow. Cieszyn, zm. 2 września 2014Zarząd Cmentarzy Komunalnych w Krakowie: Wyszukiwarka) – polski konstruktor lotniczy, szybownik.
Życiorys Syn Jana i Anny z domu Glajcar. W 1939 r. uzyskał małą maturę, ale wybuch wojny przerwał jego edukację. Do zakończenia działań wojennych pracował w Rabce w przedsiębiorstwie drogowym. Wznowił naukę w 1945 r. i w Liceum dla dorosłych im. J. Sobieskiego w Krakowie gdzie w 1946 r. zdał maturę. W tym samym roku został przyjęty na I rok studiów na Wydziale Mechanicznym Politechniki Śląskiej, a następnie przeniósł się na oddział lotniczy Wydziałów Politechnicznych przy Akademii Górniczo-Hutniczej w Krakowie. W 1951 r. uzyskał tytuł inżyniera mechanika i magistra nauk technicznych w zakresie lotnictwa.
Od maja 1951 r. rozpoczął pracę w Szybowcowym Zakładzie Doświadczalnym jako starszy konstruktor. Od 1954 r. zajmował stanowisko kierownika Działu Prototypów. Był członkiem zespołów opracowujących projekty szybowców SZD-8 bis Jaskółka, SZD-9 bis Bocian oraz SZD-13 Wampir. W 1952 r. wspólnie z inż. Władysławem Okarmusem i inż. Janem Dyrkiem pracował przy projekcie szybowca treningowego SZD-12 Mucha 100.