Zbigniew Sztyc (ur. 14 lipca 1945 w Krakowie, zm. 10 lutego 2015 w Vipavie) – polski saksofonista, przed laty współpracownik Czesława Niemena.
Życiorys Mieszkał przy Rynku Głównym w Krakowie w Pałacu „Pod Baranami” – jego ojciec Stanisław był gospodarzem budynku, w którym do dziś mieści się słynny kabaret Piwnica pod Baranami. Jednym z nauczycieli Sztyca był Józef Łysak (ówczesny muzyk Filharmonii im. Karola Szymanowskiego w Krakowie), przedwojenny mistrz saksofonu, u którego uczyli się, m.in.: Jerzy Matuszkiewicz i Przemysław Dyakowski. Debiutował jako klarnecista w zespole dixielandowym. Grał na kontrabasie, a następnie na saksofonie w zespole Telstar.
W późniejszym okresie dołączył do big-beatowej grupy Krakusy, z którą zwyciężył w konkursie zespołów big-beatowych Polski Południowej w 1963 roku. Był również członkiem zespołu Wiesław Schoenborn Quintet, a pod koniec 1964 roku został saksofonistą popularnych w połowie lat 60. XX w. Szwagrów. Kierownikiem artystycznym grupy był wówczas Wiesław Dymny, malarz i poeta związany z Piwnicą Pod Baranami. Z formacją zarejestrował nagrania dla warszawskiej rozgłośni radiowej oraz EPkę, pt. Hura Huba. Zbiór nagrań Szwagrów z lat 1965 i 1969 ukazał się nakładem Kameleon Records na krążku zatytułowanym Zrobimy huk.