Cowell użył tego instrumentu przy nagrywaniu swych dwóch kompozycji Rhythmicana oraz Music for Violin and Rhythmicon (Muzyka na skrzypce i rhythmicon), po czym zarzucił instrument. Był on potem używany w badaniach psychologicznych i ostatecznie jeden z jego niefunkcjonujących egzemplarzy znalazł się w muzeum Smithsonian Institution. Nie jest jasne, ile instrumentów tego typu wyprodukowano. Wiadome jest jednak, że w połowie lat 50. inny wynalazca Joe Meek przypadkowo natknął się na jeden egzemplarz w sklepie ze starociami w Nowym Jorku, zakupił go i przewiózł do swego londyńskiego studia nagraniowego. W latach 50. i 60. użyto go wielokrotnie w produkcjach filmowych i telewizyjnych, m.in. w filmie Doktor Strangelove, czyli jak przestałem się martwić i pokochałem bombę. Instrument został także użyty przez grupę Pink Floyd w czasie nagrywania albumu Atom Heart Mother, Tangerine Dream na płycie Rubicon oraz przez Arthura Browna na albumie The Crazy World of Arthur Brown.
Zobacz też elektrofony elektrofony elektroniczne muzyka elektroniczna
Kategoria:Elektrofony elektromechaniczne