Niemiecki historyk z Rygi w Puszczykowie, w: Kronika Miasta Poznania, nr 3/2016, s. 263–266, ISSN 0137-3552..
W czasie polityki Gleichschaltung nie zyskał uznania komisji weryfikacyjnych i usunięto go z Herder-Hochschule, jak i z Rigasche Rundschau. Od 1933 do 1939 pracował jako dziennikarz dla Rigasche Post.
W trakcie akcji Heim ins Reich przesiedlono go dobrowolnie do Puszczykowa, gdzie zamieszkał w domu przy ulicy Brzozowej 4 (Birkenstrasse). Z domu tego wyrzucono wcześniej prawowitych polskich właścicieli. Pracował w Poznaniu, jako redaktor, mając status politisch unzuverlässig (politycznie niewiarygodnego). Miał zakaz pracy w zawodach dziennikarza i nauczyciela.
W styczniu 1945 zbiegł do Koburgu (Bawaria). Potem przeniósł się do Erlangen i mieszkał tam do końca życia. Od 1947 wykładał na Uniwersytecie w Erlangen. W 1951 uzyskał tytuł profesora historii wschodnioeuropejskiej i najnowszej. Pisał głównie o Rosji i mniejszości niemieckiej na Łotwie. Był przewodniczącym Baltische Historische Kommission. Od 1959 do 1973 kierował Deutschlettischen Vereinigung w ramach Deutsch-Baltische Gesellschaft (Darmstadt).