mały|prawo|Aleksandr Swanidze Aleksandr Siemionowicz Swanidze (gruz. ალექსანდრე სვანიძე, ur. 1886 (według innych informacji w 1884) we wsi Badżi w guberni kutaiskiej, zm. 20 sierpnia 1941) – gruziński działacz bolszewicki i historyk.
Życiorys Urodził się w rodzinie szlacheckiej, był bratem Jekatieriny Swanidze, pierwszej żony Stalina, z którym się zaprzyjaźnił. Skończył szkołę średnią w Tbilisi, w 1903 wstąpił do partii bolszewickiej SDPRR, 1905–1910 prowadził podziemną działalność komunistyczną w Tbilisi pod pseud. „Alosza”. W 1910 udał się na emigrację, ukończył studia na Wydziale Historyczno–Filologicznym Uniwersytetu w Jenie, powrócił do kraju w 1916, po czym do 1919 pracował w Tbilisi jako wykładowca. Następnie 1920–1921 był pomocnikiem szefa wydziału Ludowego Komisariatu Spraw Zagranicznych RFSRR, w 1921 został ludowym komisarzem oświaty Gruzińskiej SRR, od 1921 do grudnia 1922 ludowym komisarzem finansów Gruzińskiej SRR, potem ludowym komisarzem finansów ZFSRR i jednocześnie członkiem Kolegium Ludowego Komisariatu Finansów ZSRR. W 1924 został przedstawicielem handlowym ZSRR w Niemczech, później generalnym agentem Ludowego Komisariatu Finansów ZSRR w Berlinie, 1928–1929 był przewodniczącym Zarządu Spółki Akcyjnej „Eksportmarganiec”, a od 1930 do grudnia 1931 zastępcą przedstawiciela handlowego ZSRR w Niemczech.