W 1945 osiadł w Toruniu. Ponownie objął kierownictwo szkoły we Wrzosach oraz Okręgu Pomorskiego ZNP. Podczas inauguracyjnego posiedzenia Miejskiej Rady Narodowej, która odbyła się 18 marca 1945 roku, Polska Partia Socjalistyczna (PPS) poleciła go na stanowisko prezydenta Torunia. Funkcję tę sprawował do 31 stycznia 1949 roku.
Największym zadaniem, z którym mierzył się Dobrowolski, była rabunkowa polityka wojsk sowieckiego. Dobrowoski domagał się od oddziałów radzieckich opuszczenie obiektów publicznych oraz zwrot skradzionego mienia przemysłowego. 31 stycznia 1949 roku władze wojewódzkie odwołały go ze stanowiska prezydenta miasta.
Po likwidacji PPS w grudniu 1948 roku przystąpił do Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej. 3 maja 1945 roku był posłem do Krajowej Rady Narodowej.