Na wyodrębnienie się rodzaju Pucrasia duży wpływ mogło wywrzeć wyniesienie się Himalajów (niecałe 8 mln lat temu) i plejstoceńskie zmiany klimatu.
Podgatunki i zasięg występowania IOC i autorzy AviList wyróżniają następujące podgatunki: P. m. castanea Gould, 1854 – wschodni Afganistan po przyległą część Pakistanu (do Czitral) P. m. biddulphi G.F.L. Marshall, 1879 – północny Pakistan i północne Indie (po zachodni stan Himachal Pradesh) P. m. macrolopha (Lesson, 1829) – zachodnie Himalaje, od centralnego stanu Himachal Pradesh na wschód po zachodni Nepal P. m. nipalensis Gould, 1854 – zachodnio-centralny Nepal P. m. meyeri G. Madarász, 1886 – południowo-centralne Chiny (zachodni i południowo-zachodni Syczuan na wschód po północno-zachodni Junnan). Wymarły w południowo-wschodnim Tybecie P. m. ruficollis A. David & Oustalet, 1877 – centralne Chiny (południowe prowincje: Gansu i Shaanxi oraz zachodni Syczuan) P. m. xanthospila G.R. Gray, 1864 – północno-wschodnie Chiny (od Shaanxi na północny wschód przez Hebei i południowo-wschodnią Mongolię Wewnętrzną po południowo-zachodnią Mandżurię) P. m. joretiana Heude, 1883 – centralno-wschodnie Chiny (południowo-zachodnia prowincja Anhui) P. m.