thumb|upright=1.5|Mapa wschodniego i zachodniego Berlina, przejścia graniczne, sieci metra thumb|Mur Berliński z torami S-Bahn do Berlina Wschodniego, 1980 thumb|Tablica „Uwaga! Opuszczacie teraz Berlin Zachodni”, 1961 (podkreślenie słowa jetzt = ‘teraz’ oznacza „właśnie w tym miejscu”) thumb|Tablica „Opuszczacie amerykański sektor”, 1985 thumb|Berlin Zachodni, Spandau, kwiecień 1981. Amerykański (gen. Rogers) i radziecki (ppłk Dorofiejew) oficer podczas zmiany wart thumb|Znaczki pocztowe Zachodniego Berlina Berlin Zachodni (niem. West-Berlin, Berlin (West), Westberlin) – zachodnia część Berlina w latach 1949–1990, na którą składały się sektory okupowane przez aliantów zachodnich, od północy: francuski, brytyjski i amerykański – łącznie stanowiły one eksklawę na terytorium Niemieckiej Republiki Demokratycznej.
Na Berlin Zachodni składały się przede wszystkim peryferyjne dzielnice południowe i zachodnie, wcielone do miasta dopiero w 1920 r. (54% powierzchni całkowitej miasta), ponadto park Tiergarten i niewielka południowa część historycznego centrum. Jednym z architektonicznych symboli Berlina Zachodniego jest blok mieszkalny Unité d’habitation (niem. Corbusierhaus) autorstwa Le Corbusiera zbudowany w 1958 r.