Historia odkryć mały|left|Pasmo górskie Doi Nang Non Jaskinia była znana od dawna miejscowej ludności. Z nią oraz z pasmem górskim Doi Nang Non, w którym się znajduje wiąże się wiele legend. W języku tajskim Tham Luang to Wielka Jaskinia, a Nang Non to Śpiąca Pani. Jaskinia nie jest zbadana do końca, gdyż nie była w kręgu zainteresowań speleologów. Jej plan oraz opis sporządzili uczestnicy wypraw Association Pyreneenne de Speleologie w latach 1986-1987.
Dostępność turystyczna Jaskinia od 1 października 1986 roku znajduje się na terenie rezerwatu przyrody Tham Luang–Khun Nam Nang Non i była do lipca 2018 roku udostępniona turystyczniehttp://park.dnp.go.th/visitor/nationparkshow.php?PTA_CODE=4022 [dostęp 2018-07-15]. W porze monsunowej (ze względu na niebezpieczeństwo zalania wodą) wstęp do niej był zabroniony. Dla turystów dostępne było kilkaset metrów ciągu głównego. Po wypadku w 2018 roku jaskinia została czasowo zamknięta. Władze rezerwatu chcą uporządkować teren po akcji ratunkowej i po zakończeniu pory deszczowej zainstalować oświetlenie w jaskini. Do tej pory turyści mogli wypożyczać latarki w znajdującym się w pobliżu centrum turystycznym.
Jaskinia nie cieszyła się popularnością wśród turystów. Zwiedzającymi ją byli przeważnie turyści zagraniczni.