Edmund Koźbiał (ur. 21 lipca 1927 w Sosnowcu, zm. 8 kwietnia 2013 w Bydgoszczy) – pułkownik pilot Sił Zbrojnych Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej, szef Wojsk Lotniczych Dowództwa Wojsk Obrony Powietrznej Kraju.
Życiorys W latach 1948–1950 słuchacz Oficerskiej Szkoły Lotniczej w Dęblinie, którą ukończył we wrześniu 1950 w stopniu chorążego. Szkolenie podstawowe przeszedł na samolocie UT-2. Równocześnie uzupełnił wykształcenie średnie w liceum ogólnokształcącym. Ukończył również kurs instruktorski i w latach 1950–1951 szkolił podchorążych w OSL. W lipcu 1951 został dowódcą klucza lotniczego w szkolnej eskadrze lotniczej. W latach 1953–1956 studiował w Akademii Sztabu Generalnego WP w Rembertowie otrzymując dyplom oficera dyplomowanego.
Po ukończeniu akademii został skierowany do 39 Pułku Lotnictwa Myśliwskiego w Mierzęcicach, gdzie był kolejno nawigatorem eskadry (1956–1958), zastępcą dowódcy eskadry (1958–1959), dowódcą eskadry lotniczej (1959). W latach 1959–1961 był zastępcą dowódcy, a od stycznia 1961 do stycznia 1967 dowódcą 13 Pułku Lotnictwa Myśliwskiego w Łęczycy. Pułk ten podlegał 1 Korpusowi Obrony Powietrznej Kraju. W latach 1967–1974 był szefem Wojsk Lotniczych w Dowództwie 2 Korpusu Obrony Powietrznej Kraju w Bydgoszczy. Ukończył Podyplomowe Studia Operacyjno-Strategiczne w Akademii Sztabu Generalnego WP.