Był jednym z pierwszych Polaków, którzy obejmowali dowódcze stanowiska w powojennym lotnictwie wojskowym. Od sierpnia 1951 do września 1953 był pierwszym dowódcą 13 Pułku Lotnictwa Myśliwskiego w Warszawie. Następnie był pomocnikiem do spraw pilotażu dowódcy 9 Dywizji Lotnictwa Myśliwskiego w Malborku (1953-1954), a od lutego 1954 do sierpnia 1955 dowódcą 9 Dywizji Lotnictwa Myśliwskiego. Był pilotem wojskowym pierwszej klasy.
W okresie od sierpnia 1955 do października 1956 przebywał na Wyższym Akademickim Kursie w Wojskowej Akademii Lotniczej w Monino w ZSRR. Po powrocie do kraju objął stanowisko zastępcy dowódcy 3 Korpusu Lotnictwa Mieszanego w Poznaniu (1956-1957). Następnie pełnił kolejno stanowiska: sierpień - październik 1957 - zastępca dowódcy Lotnictwa Operacyjnego do spraw szkolenia bojowego październik 1957 - marzec 1959 - zastępca dowódcy Lotnictwa Operacyjnego do spraw obrony przeciwlotniczej marzec 1959 - sierpień 1961 - ponownie zastępca dowódcy Lotnictwa Operacyjnego do spraw szkolenia bojowego sierpień - wrzesień 1961 - dyspozycja szefa Departamentu Kadr MON wrzesień 1961 - lipiec 1962 - ponownie zastępca dowódcy Lotnictwa Operacyjnego do spraw szkolenia bojowego lipiec 1962 - lipiec 1963 - zastępca dowódcy Lotnictwa Operacyjnego do spraw liniowych lipiec - wrzesień 1963 - dyspozycja szefa Departamentu