Uznając jego zdolności i zawodowe kwalifikacje powołany został do Ministerstwa Robót Publicznych w Wiedniu, odmówił jednak przyjęcia stanowiska pozostając we Lwowie. Odmówił także objęcia katedry na Wydziale Architektury Politechniki Lwowskiej po śmierci w 1919 Jana Lewińskiego. Przez wiele lat był przewodniczącym Komisji Egzaminacyjnej na budowniczych oraz członkiem Komisji Egzaminacyjnej egzaminów dyplomowych w Politechnice Lwowskiej. Od 1919 sprawował Urząd Kierownika Wydziału Architektonicznego Dyrekcji Robót Publicznych dla całego byłego zaboru austriackiego, od 1927 roku prowadził Biuro Konstrukcyjne dla budowli państwowych Województwa Lwowskiego, Stanisławowskiego, Tarnopolskiego i Wołyńskiego. w 1931 przeszedł na emeryturęAlfred Tarnawa Broniewski [w:] "Album inżynierów i techników w Polsce". wyd. Lwów 1932 tom I, cz. III s.8. Od 1895 był członkiem Polskiego Towarzystwa Politechnicznego we Lwowie"Towarzystwo Politechniczne we Lwowie 1877–1902. Pamiętnik jubileuszowy" wyd. Lwów 1902 s.86, zasiadał w Wydziale Krakowskiego Towarzystwa Technicznego. Był współzałożycielem i prezesem Koła Architektów we Lwowie.