Maksymilian Wilandt (ur. 2 października 1902 w Tucholi, zm. 11 kwietnia 1983 w Pucku) – polski działacz społeczny, nauczyciel, radny gminy Puck.
Życiorys Urodził się 2 października 1902 roku w Tucholi, gdzie w 1923 r, ukończył 5-letnie seminarium nauczycielskie. Pierwsze kroki jako nauczyciel stawiał w Szkole Podstawowej w Domatowie. Już wtedy wykazywał zainteresowanie innowacyjną działalnością edukacyjną: prowadził kursy dokształcające dla dorosłych, organizował wycieczki krajoznawcze, prowadził amatorski teatr oraz chór „Lutnia”. W późniejszych latach kierował szkołami powszechnymi w Leśniewie i Darzlubiu. Jako Radny Gminy Puck-Wieś pełnił funkcję przewodniczącego Komisji Oświaty, przyczyniając się do wybudowania nowej szkoły w Starzynie oraz zainicjowania założenia pierwszego oddziału ZNP na Ziemi Puckiej.
Po wybuchu II wojny światowej dostał się do niewoli hitlerowskiej i trafił do obozu zagłady w Grossborn pod Berlinem. Jednak, ze względu na stan zdrowia, został objęty amnestią i powrócił do Darzlubia, gdzie pracował jako robotnik rolny. Po kilku miesiącach otrzymał posadę konduktora miejskich autobusów w Gdyni, gdzie w tajemnicy prowadził akcje sabotażu. Za swoją działalność został skazany na pół roku obozu karnego.