W dniu 14 marca 1939 roku obradujący niejawnie Sejm ogłosił niepodległość Słowacji i secesję z Republiki Czechosłowackiej (Czecho-Słowacji), a na czele nowego rządu stanął ks. Jozef Tiso. W lipcu 1939 roku Sejm przyjął nową Konstytucję Republiki Słowackiej, w której liczbę mandatów w parlamencie rozszerzono z 63 do 80 – konstytucja Republiki Słowackiej z dnia 21 lipca 1939 roku.. Tego samego dnia prezydentem państwa został ks. Jozef Tiso, a premierem Vojtech Tuka.
Od 1943 roku zaniechano przeprowadzania wyborów parlamentarnych, a wybór posłów leżał w gestii prezydenta państwa. Sejm przestał istnieć w 1945 roku wraz z upadkiem Republiki Słowackiej. Parlament w trakcie swego istnienia nie miał dużego znaczenia. Jego najważniejszymi dokonaniami było ogłoszenie niepodległości państwa słowackiego w marcu 1939 roku oraz uchwalenie konstytucji w lipcu tego samego roku.
Skład izby Lista posłów zasiadających w Sejmie Słowackim w latach 1938–1945: