przejście z czarni i bieli do koloru, umiędzynarodowienie i powstanie niezależnego kina oraz narodziny telewizji. Choć skupiał się głównie na rodzimych hollywoodzkich produkcjach, był też entuzjastą kina zagranicznego lat 50. i 60., w tym twórczości Bergmana, Felliniego, Rosselliniego i De Siki. Napisał również pięć książek i był autorem dwóch sztuk teatralnych.
W latach 50. zwrócił uwagę na Josepha McCarthy’ego, republikanina z Wisconsin, którego antykomunistyczna krucjata wywołała wiele zamieszania w kręgach artystów z Hollywood. Crowther działał jako przeciwnik tzw. „czarnej listy”, często wyśmiewając w swoich recenzjach ówczesne filmy patriotyczne. Opowiadał się także za zwalczaniem ustawowej cenzury obecnej w filmach w owych czasach, niejednokrotnie apelując o większą odpowiedzialność społeczną. Pozostawał krytyczny wobec filmów propagujących przemoc. Był zwolennikiem przedstawiania w filmach treści społecznych, jak np. w Przeminęło z wiatrem (1939), Gronach gniewu (1940) czy Obywatelu Kanie (1941).